بزرگتر ما شهادت است!

«شهدا افتخار ما هستند؛ ما افتخار را از دست نمی دهیم، به دست می آوریم». بین عشاق خون حسین، اولین و آخرین قاعده این است: «می خواهی به دست بیایی، باید شهید شوی». زرنگ بودند شهدای هسته ای. با رفتن شان، هم به خودشان جان دادند، هم به ما، هم به خانواده شان… به همه! راهپیمایی ۲۲ بهمن را نگاه می کنم، جوشش خون شهدای هسته ای را می بینم. انتخابات ۱۲ اسفند را نگاه می کنم، جوشش خون شهدای هسته ای را می بینم. جوشش خون شهید، برکت خون شهید، خون شهید، شهید… من اصلا کاری به گزینه های روی میز آقای اوباما ندارم! انقلاب اسلامی، روی میز کارش، برگ برنده ای دارد به نام «خون شهید». گمانم خیلی سخت نباشد مبارزه با جمهوری اسلامی، الا به یک شرط! سران نظام سلطه، مفهوم همین چند خط را که نوشتم، بفهمند!! اینکه حالا دشمن است، ما هم راستش دقیق و عمیق نمی دانیم خصلت خون شهید را، که چگونه بیمه می کند، هر انتخاباتی را و هر امتحاناتی را. با عرض معذرت از همه نامزدهای انتخابات، اعم از نفر اول و آخر و پیروز و مغلوب، می خواهم بگویم در انتخابات یوم الله ۱۲ اسفند به شکل محسوسی، خون شهدا به پیروزی رسید. ظاهر رای مردم، رای دادن به ترکیب لیست الف و ب بود، اما باطن این رای را که نگاه می کنی، فقط و فقط لیست شهدا را می بینی. انگار خصلت بیمه کنندگی داشته باشد، خون شهید! چند قطره خون می دهد، اما میلیون ها برگه رای را بیمه می کند. اصلا خون امام حسین، گیرم با احتساب سر بریده، مگر چند قطره بود؟! هنوز خدا دارد حکمرانی می کند با خون حسین که خون خودش است! اختیار خون هر شهیدی دست خداست، چه رسد به خون «آقای شهیدان».

¤¤¤ ¤¤¤ ¤¤¤

روز انتخابات، گزارشگر صدا و سیما از مادر پیر ۲ شهید پرسید: چرا آمده ای رای بدهی؟! پیرزن گفت: وظیفه ام است. گزارشگر گفت: شما که با شهدای تان، وظیفه تان را انجام داده اید دیگر! مادر ۲ شهید گفت: بچه هایم به خاطر خودشان رفتند جبهه، من هم به خاطر خودم آمده ام اینجا. این ۲ تا ربطی به هم ندارد!

¤¤¤ ¤¤¤ ¤¤¤

ایام تبلیغات، در همین رسانه ملی، جناب کواکبیان، نگاه کلان اندر خردی کرد به مهرداد بذرپاش و طعنه زد؛ کاش به جای شما، بزرگ ترهای جبهه متحد می آمدند که ما بتوانیم ۲ کلمه بحث کنیم! مهرداد بذرپاش اما، راحت عبور کرد از این طعنه و جوابی نداد. نمی دانم بزرگی و سیادت به چیست، ولی اگر به همان چیزهایی باشد که مد نظر آقای کواکبیان است، آقای کواکبیان لابد باید خیلی کوچک باشد، در برابر کسی که در کارنامه اش، نشستن بر صندلی کابینه دولت جمهوری اسلامی و معاونت رییس جمهور به چشم می خورد. بزرگی اما به میز و صندلی نیست، و خدا از آنجا که بدش می آید از انسان مغرور، گاهی با رای مردم عزیز سمنان، سخن می گوید با جناب کواکبیان!! کواکبیان از آن دست نامزدهایی بود که برای گرفتن رای مردم، اتفاقا فضایی ترین وعده ها را می داد و حتی گاهی، سمنان را برای پایتختی جمهوری اسلامی، بهتر از تهران می دانست!! با این همه، مردم سمنان همیشه عزیزند؛ چه به کواکبیان رای بدهند، چه رای شان را از صاحب نظریه لویی جرگه پس بگیرند. کواکبیان عمده وظایف نمایندگی خود را متمرکز بر حمله به دولت، -نه حتی نقد دولت!- تمسخر سیاست های اصولگرایانه حکومت، یکی به نعل و یکی به میخ زدن و نطق های تند کرده بود. در فتنه ۸۸ هم، اغلب طرف اصحاب فتنه چرخید، هر چند گاهی به مذاق این سوی میدان، چیزهایی می گفت که از تحلیلش می گذرم. کواکبیان اما انتخابات جمعه را تحریم نکرد و خرج خود را از فتنه گران جدا کرد. البته تحریم هم می کرد، اتفاقی نمی افتاد! چه اینکه بزرگ تر ایشان یعنی سیدمحمد خاتمی، هم راه تحریم را امتحان کرد و هم راه مشارکت را، اما این هر ۲ کار، برای نظامی که استوار روی خون ۳۰۰ هزار شهید است، محلی از اعراب ندارد. شان جمهوری اسلامی، بالاتر از این است که خاتمی، بر آن باشد یا با آن. جمهوری اسلامی بدهکار کسی نیست! ممنون کسی نیست! قرار نیست ممنون کسی باشد؛ چون که در انتخابات شکست خورد، یا چون که در انتخابات شرکت کرد! من نمی دانم آقای خاتمی با شرکت در انتخابات، خودش را کوچک کرد، یا بزرگ، اما کوچک و بزرگ این جماعت، اصلا محل اعتنای جمهوری اسلامی نیستند! خاتمی، آن خسرویی است که دارد صلاح مملکت خویش می سنجد، لیکن رای ندهد و رای بدهد، فرقی برای ما ندارد! او هنوز هم دلش برای خودش دارد می سوزد؛ دلسوز نظام نیست، دلسوز خون شهدا نیست. دلش برای ملت، نسوخته. حالا که دشمن دارد به خاتمی فحش می دهد، ما شاید من باب اخلاق و جوانمردی، چیزهایی را حتی المقدور نگوییم و نبینیم، اما من باب خون شهدا، رای دادن و رای ندادن او برای مان علی السویه است. ما با خاتمی، بی حساب نشده ایم که فرش قرمز برایش پهن کنیم! حالاحالاها باید منت نظام را بکشد خاتمی و حالاحالاها باید رای بدهد. خاتمی رای می تواند بدهد، اما رای نمی تواند بگیرد، چرا که لیاقت این نوع مشارکت در نظام را ندارد. قرار نیست ما جورکش فحاشی دشمن به خاتمی باشیم. حتی می خواهم بگویم تقصیر دشمن هم نیست، آنجا که به خاتمی فحش می دهد. این فحاشی ها، نه تقصیر دوست است و نه تقصیر دشمن، بلکه تقصیر خود آقای خاتمی است و به ما ربطی ندارد. ما به آقای خاتمی، هیچ تشکری بدهکار نیستیم، همچنان که دلیل ندارد از طرف مردم سمنان، عذر بخواهیم از آقای کواکبیان. دموکراسی، شاید جای اخلاق باشد، اما جای این حرف ها نیست! گفت: بازی اشکنک دارد، سرشکستنک دارد! من هنوز هم، بیش از امثال این و آن، دلم برای ۴۰ میلیون رای ملت در انتخابات ۸۸ می سوزد. پس به جای این حرف ها، با من سخن از خون شهیدان «حسین غلام کبیری» و «امیرحسام ذوالعلی» بگویید. سران فتنه که جای خود دارند، ما هنوز با بعضی مدعیان اصلاح طلبی بی حساب نشده ایم. با برخی کارها، حقیقت ماجرا، بدهکار مصلحت نمی شود. حقیقت، هیچ رشوه ای را از جانب مصلحت، قبول نمی کند. در عوض رای خاتمی، قرار نیست، خون پاکی پایمال شود و اصلا قرار نیست اتفاقی بیفتد. خاتمی رای داد؛ داد که داد! تحریم کرد؛ کرد که کرد! از دشمن دارد فحش می شنود؛ می شنود که می شنود! به ما چه؟! اهل نفاق و فتنه، به ما چه؟! آنچه به ما ربط دارد، «سیدعلی حسینی خامنه ای» است و آحاد ملت.

¤¤¤ ¤¤¤ ¤¤¤

من نمی دانم بزرگتر مهرداد بذرپاش در جبهه متحد کیست، اما جهت تنویر فکر مغرور آقای کواکبیان، باید به ایشان بگویم که در جمهوری اسلامی، بزرگتر خانواده شهدا، «سیدعلی حسینی خامنه ای» است و این مهم، کفایت می کند برای بزرگی هر خانواده شهیدی. این که نوشتم، البته نافی این نیست که این را هم بنویسم و بگویم؛ بزرگ مهرداد بذرپاش، سال ها پیش از این، در یک شب اردیبهشتی، جاده اهواز-خرمشهر، شب شروع عملیات «الی بیت المقدس» به کاروان شهدا پیوست، تا این افتخار برای دولت احمدی نژاد بس باشد که روزی، البته روزگاری(!) در کابینه اش فرزند شهید دهه شصتی، نماد حضور نسل جوان در عالی ترین سطوح مدیریتی جمهوری اسلامی بود. بزرگ مهرداد بذرپاش، اینک در «قطعه ۲۶» آرمیده است، آقای کواکبیان!

وطن امروز/ ۱۷ اسفند ۱۳۹۰ ( نوشته های قدیانی)

/ 4 نظر / 63 بازدید
باران

هفت شهر عشق را عطار گشت ما هنوز اند خم يك كوچه ايم و اما شهر عشق... سالهاست كه اين بيت با ذهن و قلبم بازی مي كند. واقعا شهر عشق كجاست ؟! آيا می توان به آنجا رسيد ؟! برای رفتن به آنجا چه بايد كرد؟............ منتظر حضور سبز شما هستيم[گل]

خرابات گریه

ســــــلام و مشـــــــــــــــــتاق ديـــدار ... . . . . . خدا نصيب "گبر" و "یهود" و "نصارا" هــــــــم نکنه . . . مريض داری رو ميگــــــــــــــــــــــــــم . . . خيلی سخته . . . . مخصوصــــــــــا" اگه مريض ؛ مـــــــــــــــــادر خونه باشه . . . . اونم با ۴ تا بچه معصــــــــــــــــــــــــــوم و قــــد و نيـــــــــــم قد . . . . التماس دعـــــــــــــــــــــــــــــــــــا و يا علـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی مـدد . . .

یه منتظر

سلام تاحالا به خیلی وبا سر زدم امانمیدونم چرا پام اینجا گیر کرد..هر کاری میکنم نمیتونم از این مطالب قشنگ وبتون دل بکنم یه حس خوبی به ادم میده مخصوصآ که راجع به شهدا نوشتی نمیدونم باور میکنی یا نه اما اینو جدی میگم بیا چند لحظه ای با ما باش خوشت اومد لینکم کن

همسنگر بسیجی

سلام اقدام فوق ارزشمند شهرداری کرج در تکریم شهدا : http://babayi-ke-shahid-shod.blogsky.com/1390/12/20/post-170 یاعلی/